Waarom wij zelden de snelste weg kiezen, en wat een bergpas doet met een auto die stilstond.
De snelste route is bijna nooit de beste route. Een snelweg vraagt weinig van een auto en nog minder van de aandacht van wie erin zit.
Bij een lange relocatie kiezen wij daarom bewust een traject met karakter: een pas, een dal, een stuk kustweg. Niet uit romantiek, maar omdat een auto die maanden stilstond baat heeft bij gelijkmatig toerental en oplopende temperatuur.
Onderweg letten wij op wat een computer niet meldt: het geluid bij koud remmen, de stuurrespons in de haarspeld, de manier waarop de motor terugvalt na een klim.
Aan het eind van zo'n traject weten wij meer over uw auto dan bij vertrek. Wat wij zien, hoort u — kort, feitelijk en zonder alarmerende toon. Zo komt de auto niet alleen aan; hij komt beter aan.
